tekst Marianne Vrijhof
datum 27-12-2018
update 03-04-2026
Ingeborg in Frankrijk: van dichtgegroeid landgoed naar bloeiende tuin
Na ruim dertig jaar in Het Gooi te hebben gewoond, vertrokken Ingeborg Faber en haar man in 1999 naar Frankrijk. Op zoek naar rust en ruimte. Ze kochten een klein landgoed uit 1454, in de Dordogne, iets ten oosten van Bergerac. De grond om het huis, zo’n 2 hectare, was toen dichtbegroeid.
Beginnen in ruig terrein
"Het leek wel of we in het bos van Doornroosje waren beland. Er moest veel gebeuren. Ik ben begonnen met het maken van schetsen voor de verschillende tuinkamers die er moesten komen. Veel aantrekkelijke bomen zoals een moerbei, diverse notenbomen en eeuwenoude buxusbomen mochten natuurlijk blijven staan."
"We hebben zoveel mogelijk zelf gedaan, maar de heel zware klussen hebben we uitbesteed. Een gat graven bijvoorbeeld, dat gaat hier niet zo gemakkelijk in de keiharde rotsbodem. We hebben daarom het planten van de fruitbomen langs de oprit door een hovenier laten doen.”
Tuinieren op rotsgrond en in hitte
“Niet alle planten die het in Nederland goed doen, zijn geschikt voor onze Franse tuin. Ik ben bijvoorbeeld dol op floxen, maar die hebben het hier absoluut niet naar hun zin, en zo heb ik nog een lange lijst met planten die zijn uitgesloten. Grijsbladige planten doen het wel goed, zij kunnen goed tegen de droogte en de moordende zon."
Rozen vinden het hier heerlijk en bloeien in het algemeen uitbundig. Ik heb er ruim tweehonderd; een feest als ze eind mei allemaal in bloei staan. Een daarvan, een ramblerroos (Rosa ‘Wedding Day’), heeft bezit genomen van een oude boom. Ook lavendel, rozemarijn en Russische salie doen het hier heel goed."
"Oleanders en veel andere potplanten laat ik in de kas overwinteren, want het kan hier soms ijzig koud zijn. Het aanschaffen van planten is hier moeilijker dan in Nederland. Er komen wel steeds meer kwekerijen en tuincentra, maar voor specifieke planten en bollen ga ik toch echt naar Nederland.”
Moestuin vol overvloed
“Mijn moestuin, in Nederland wat karig, is hier een Luilekkerland. Alles groeit uitbundig: we hebben komkommers, courgettes, tomaten, pompoenen, frambozen, bramen, druiven en vijgen in overvloed. Om niet in de rotsbodem te hoeven werken, heb ik verhoogde bakken gemaakt. Daarvoor heb ik keien gebruikt, die liggen hier voor het oprapen. De enige uitdaging die ik nu nog heb, is het op afstand houden van konijnen, reeën en herten.”
Maureen in Duitsland: een verwilderde tuin stap voor stap opnieuw ingericht
Toen Maureen Kraayenbrink haar man leerde kennen, had hij al verregaande plannen om naar Duitsland te verhuizen. Om gezondheidsredenen was hij op zoek naar een rustigere woonomgeving en die had hij daar gevonden. Een jaar later is zij hem gevolgd. Sinds 2010 woont ze in Emlichheim, in de deelstaat Nedersaksen, net over de grens bij Coevorden.
Van grasveld naar vasteplantentuin
“De tuin was zwaar verwaarloosd toen we hier kwamen. Hij bestond voornamelijk uit gras en onkruid en een grote zandvlakte waar een buitenverblijf voor honden had gestaan. De hele tuin was omgeven door een coniferenbos. Verder waren er een tuinhuisje en een zwembad, die eruit zagen alsof ze ergens uit de lucht waren komen vallen en toevallig daar waren geland."
"Er is veel denkwerk aan te pas gekomen om van de tuin meer een geheel te maken. Toen we daaruit waren, zijn we direct aan de slag gegaan. Tot nu toe hebben we alles zelf gedaan, maar we zijn nog niet klaar. De totale oppervlakte van de tuin is iets meer dan 750 vierkante meter. Ik weet niet precies hoe groot het gedeelte is dat we tot nu toe onder handen hebben genomen, maar er liggen nog stukken grond aan de voor- en zijkant van het huis waar we nog niets hebben gedaan."
"Toch oogst onze tuin al regelmatig bewondering van de buren. De meeste tuinen in de omgeving zijn nog traditioneel: een mooi grasveld met een bloemperk eromheen. Een tuin zonder gras, met voornamelijk vaste planten, is hier een bezienswaardigheid.”
Tuinieren op droge, zure grond
“Ik kom uit de omgeving van Utrecht, waar ik diverse moes- en siertuinen heb gehad. Ik was zware klei gewend. Nu tuinier ik op een leemachtige, zanderige grond die snel erg droog is. Er zijn planten die ik om die reden hier niet hoef te proberen."
"Er zijn juist ook veel planten die ik vroeger in Nederland niet door de winter kreeg, omdat ze te nat stonden in de zware klei. Die redden het hier wel. Door de zure grond lukt het me eindelijk ook om een blauwe hortensia blauw te houden."
"Daarnaast doen ook rododendron en andere zuurminnende planten het hier goed, hoewel ze zo’n twee tot drie weken later op gang komen dan in het midden van Nederland. Hier in de buurt heb ik helaas nog geen leuke kwekerijen ontdekt. Als ik planten nodig heb, ga ik altijd een dagje naar Nederland.”
Sproeien en beschermen in de moestuin
“De Duitse grond is een verademing vergeleken met de kleigrond die ik in Nederland had. Ik moet wel veel aandacht besteden aan grondverbetering. Ik ben nooit een voorstander geweest van veel sproeien, maar soms moet dat hier wel."
"Dat geldt vooral voor het stukje moestuin. Ik heb ook veel last van allerlei insecten die het op de groenten hebben voorzien. Met gaastentjes probeer ik de beestjes weg te houden.”
Rachel Ann in Frankrijk: tuinieren op kleigrond in de bloedhitte
Rachel Ann Morgan vertrok naar Frankrijk vanwege de liefde voor een Fransman. Haar man woont al 40 jaar in de Beaujolais, in de provincie Rhône-Alpes, iets ten noorden van Lyon. Vanaf 2008 ging ze daar regelmatig naartoe en is er veel veranderd in de tuin van ongeveer 3000 vierkante meter. In 2016 verkocht Rachel haar huis in de Haarlemmermeer om bij haar man te gaan wonen en daar haar beroep als operazangeres, harpiste en zanglerares uit te oefenen.
Werken met zware grond en droogte
“Toen ik hier kwam wonen was een klein gedeelte van de tuin aangelegd, maar sinds we hier samen zijn, hebben we heel veel aan de tuin gedaan. Door land te ruilen met een buurman, hebben we er nog wat vierkante meters bij gekregen. We zijn gepensioneerd en genieten ervan om in de tuin te werken."
"In de lente zijn we zeker twee à drie uur per dag in de tuin bezig. Het is wel moeilijk om iets te planten, want de kleigrond is erg hard. Daarnaast is het in de zomer erg warm en droog. We geven de planten dan veel water, maar ondanks dat verwelken bloemen snel.”
Rozen als sterke basis
“Ik ben gek op rozen en die doen het hier gelukkig heel goed. De vijgenboom (‘Brown Turkey’), Campsis radicans, Forsythia, Lagerstroemia en Hibiscus hebben het hier ook naar hun zin. Ik mis hier wel kwekers en tuincentra. Soms bestel ik planten op internet. Een aantal van mijn rozen is ook via deze weg door kwekerij Belle Epoque bij mij thuis bezorgd.”
Tuinieren met weinig kwekers in de buurt
“Er zijn hier veel mooie tuinen in de omgeving die je kunt bezoeken. Waar ik zelf erg enthousiast over ben, is le Parc de la Tête d’Or in Lyon. Dit park is 105 hectare groot en heeft onder andere drie rozentuinen, een aantal tropische kassen en een dierentuin. Tuinliefhebbers die tuinen in onze omgeving willen bezoeken, zijn van harte welkom om te verblijven in mijn guesthouse. Ik geef mijn gasten graag tips over wat er in de omgeving te zien is."
